۱۳۹۷ اسفند ۹, پنجشنبه

انتشار گزارش جاوید رحمان گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل درباره وضعیت حقوق بشر در ایران

جاوید رحمان، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد در امور ایران، روز چهارشنبه ۸ اسفند ۹۷ گزارش خود را در مورد وضعیت حقوق بشر در ایران منتشر کرد.
این گزارش شامل بخش‌هایی از جمله، وضعیت زندانیان سیاسی، زندانیان دو تابعیتی و اتباع خارجی، اعدام و اعدام کودک-مجرمان، اعتراف تحت شکنجه، عدم آزادی بیان و اطلاع رسانی آزاد در ایران و نبود حق آزادی تشکل‌های صنفی است. در این گزارش به طور ویژه بر اعدام کودک-مجرمان در ایران تاکید شده و از آن به عنوان یکی از بارزترین مصادیق متضاد با قوانین و عرف‌های بین‌المللی نام برده شده است.
جاوید رحمان، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد در امور ایران در گزارش خود از جمله نوشته است: «در سال ۲۰۱۸ شورای حقوق بشر ۱۴ بار درخواست کرده است با مقامات ایرانی ارتباط برقرار کند که تنها سه بار از سوی مقامات ایرانی پاسخ دریافت کرده است.
گزارش شده که در اعتراضات دیماه ۹۶ تعداد زیادی از فعالان حقوق بشر، روزنامه‌نگاران، فعالان مدنی و کارگری بازداشت شده‌اند و از حق دسترسی به محاکمه عادلانه محروم شده‌اند. قوه قضاییه ایران عموما این اعتراضات را فتنه و افراد معترض را فتنه‌گر خوانده است.
آمار افراد اعدام شده در ده ماه سال ۲۰۱۸، ۲۰۷ نفر اعلام شده که نسب به همین آمار در مدت زمان مشابه سال گذشته (۴۳۷ نفر) کاهش داشته است. این امر به دلیل اصلاح قانون مجازات متهمان مرتبط با مواد مخدر بوده است.
در اکتبر ۲۰۱۸، ۱۵ هزار نفر محکوم به اعدام در ایران وجود داشته است که در مورد روند رسیدگی و تجدیدنظر در حکم‌های این افراد نگرانی‌هایی وجود دارد.
حکومت ایران در مورد مردان و زنان و همچنین یک فرد مسلمان و یک فرد غیرمسلمان در این خصوص تبعیض قائل می‌شود. گزارش‌ها نشان می‌دهد که بخش زیادی از افراد اعدامی را اقلیت‌های مذهبی و قومی تشکیل می‌دهند؛ از جمله‌ی آنها می‌توان به هدایت عبدالله پور، زندانی کرد محکوم به اعدام اشاره کرد.
گزارش شده است که وی تحت شکنجه‌های شدیدی قرار گرفته است. به علاوه دیگر اقلیت‌ها مانند ترک‌های (آذربایجانی)، بلوچ‌ها، بهایی‌ها و … در ایران تحت فشار هستند.
گزارشگر حقوق بشر به ۸۳ شهروند بهایی محبوس در زندان‌های ایران اشاره کرده است و بر تبعیض در مورد آنها و نقض آشکار حقوقشان در دادگاه‌ها و زندان‌ها تاکید کرده است.
اتباع خارجی و شهروندان دو تابعیتی محبوس در زندان‌های ایران با تبعیض‌ها و رفتارهای خودسرانه مواجه هستند. برخی از آنها احمدرضا جلالی، کامران قادری، رابرت لوینسون، سعید ملک پور، سیامک و باقر نمازی، زیو وانگ، نازنین زغری راتکلیف و نزار زکا هستند که از میانشان احمدرضا جلالی به اعدام محکوم شده است. این افراد از حق دسترسی به محاکمات عادلانه محروم هستند و در شرایط سختی در زندان‌های ایران بسر می‌برند.
گروه‌ها و تشکل‌های صنفی معلمان، دانشجویان و کارگران از آزادی بیان محروم هستند و همچنین از محرومیت زنان و اقلیت‌های جنسیتی از آزادی‌های ابتدایی سخن به میان آمده است.
از طرفی به اعتراضات کارگران هفت‌تپه و بازداشت خودسرانه بیشتر از ۲۰ تن از این کارگران و اعتراضات و اعتصابات کارگران فولاد اهواز و کامیون‌داران و معلمان اشاره شده است.
شهروندان ایرانی از حق آزادی بیان و اطلاع رسانی آزاد محروم هستند.
رسانه‌های اجتماعی همچون تلگرام فیلتر هستند.
اعدام کودک-مجرمان به عنوان امری در تضاد با قوانین و عرف‌های بین‌المللی است.
گزارشگر ویژه سازمان ملل عمیقا نسبت به این مساله ابراز تاسف کرده است و اعلام کرده است که در سال ۲۰۰۸، ۶۱ کودک-مجرم در ایران اعدام شده‌اند، همچنین در سال ۲۰۱۸ حداقل ۶ کودک مجرم اعدام شده‌اند که در زمان ارتکاب جرم ۱۴ تا ۱۷ سال سن داشته‌اند.
کودک-مجرمان محکوم به اعدام اغلب در شرایط اقتصادی بدی هستند.
از طرفی ازدواج اجباری یکی دیگر از معضلات جامعه ایران است که در مواردی به قتل و صدور حکم اعدام برای کودکان منجر شده است. در سال ۲۰۱۸ حداقل دو نفر که به این شکل ازدواج و در پی آن مرتکب قتل شده بودند اعدام شدند.
همچنین درخواست تجدیدنظرخواهی برخی از این کودک-مجرمان از جمله زینب سکانوند پس از صدور حکم اعدام و تایید از جانب دیوان عالی کشور رد شده است.
این در حالی است که حتی زمانی که درخواست تجدید نظرخواهی این کودک-مجرمان پذیرفته شده است، باز هم حکم اعدام آنها تایید شده است و این مساله یکی از نگرانی‌های جدی گزارشگر سازمان ملل در امور ایران از سالهای ۲۰۱۶ و ۲۰۱۷ نیز بوده است.»

پیش بسوی قیام   سراسری ، ما بر اندازیم#  کانونهای شورشی در شهرهای ایران #
اعتصاب واعتراض و تظاهرات#  سرنگونی رژیم  #  اتحادوهمبستگی
مرگ_بر_دیکتاتور   #IranRegimeChange

مطالب ما را در وبلاک انجمن نجات ایران ودر توئیتر @bahareazady دنبال کنید

صنعت خودروسازی آب می‌رود؛ نگاهی به سرنوشت دومین صنعت کشور

صنعت خودروسازی در حال آب رفتن است. این صنعت که روزگاری از جمله اسبابی بود که نمای «شهری شدن» و شاید «مدرن شدن» را از جامعه ایران به جهان عرضه می‌کرد؛ اکنون به نظر می‌رسد به تدریج رمق خود را از دست می‌دهد.

تا آنجایی که به بقای این صنعت تا این مرحله باز می‌گردد، رانت حکومتی و برخورداری از انحصار فروش در یک کشور ۸۰ میلیونی آنرا سرپا نگه‌داشته است وگرنه با نگاهی به کیفیت خودروها، و رکورددار شدن جاده‌های کشور در مرگ و میر ناشی از حوادث رانندگی، بعید است، خریداری که قدرت انتخاب بین انواع خودرو را داشته باشد به سمت تولیدات بی‌کیفیتی برود که به اسم وطنی، به واقع تامین کننده بخشی از منافع مافیای قدرت و ثروت حاکم بر ایران است.
براساس سومین گزارش تحقیق و تفحص از صنعت خودرو کشور که به تاریخ ۲۹ تیر ۹۳ به مجلس ارائه شد، «خودروسازی کشور» به‌عنوان «دومین شاخه مهم اقتصاد ملی، بعد از صنعت نفت و گاز» محسوب شده بود.
در همان گزارش ذکر شده بود که «صنعت خودرو کشور با گردش مالی سالانه حدود ۲۰۰ هزار میلیارد ریال و ایجاد اشتغال مستقیم و غیرمستقیم برای حدود ۵۰۰هزار نفر یکی از کانون‌های توجه سیاست‌گذاران کشور» می‌باشد.
همچنین گزارش ارائه شده به مجلس تایید می‌کرد که صنعت خودروسازی در کشور تنها یک مقوله اقتصادی نیست، بلکه هم به لحاظ مالکیت و هم به لحاظ عزل و نصب‌های صورت گرفته در آن، «تشکلی سیاسی-اقتصادی» به‌شمار می‌رود، که نخستین قربانی آن اهداف اقتصادیی است که باید از طرف یک بنگاه اقتصادی دنبال شود. [دنیای اقتصاد ۳۰ تیر ۹۷]
بسیار منطقی و طبیعی بود که تشکل سیاسی-اقتصادی خودروسازی در ایران نمی‌توانست به حیات خود به این صورت ادامه دهد. سیاست‌های نظام حاکم، زیان‌دهی محتوایی خودروسازی موجود در کشور، و کشمکش‌های باندهای قدرت بر سر تصاحب حداکثر رانت، خودروسازی موجود را به سمت زوال حرکت داده است.
در این میان قربانیان اصلی، کارگرانی هستند که از طریق اشتغال در این صنعت و صنایع پیرامونی آن امرار معاش می‌کنند. براساس گزارش‌های منتشر شده، از ابتدای سال ۹۷ تا دی‌ماه ۲۸۰ هزار نفر از کارگران شاغل در صنعت قطعه سازی، شغل خود را از دست داده‌اند. آنها تنها بخشی از جمعیت ۸۰۰ هزار نفری کارگران این رشته محسوب می‌شوند که ممکن است در صورت ورشکستگی و تعطیلی کامل قطعه‌سازی، بیکار شوند. [اقتصاد و سیاست در سپاه گره خورده است؛ از خودروسازی تا قاچاق کالا]
اما برای درکی کامل‌تر از آنچه صنعت خودروسازی به سمت آن حرکت می‌کند، می‌توان به آمارهای ارائه شده در رابطه با میزان تولید انواع خودرو مراجعه کرد. براساس آمار وزارت صنعت، معدن و تجارت، در آذر ۹۷، تولید خودرو ۷۱.۲ درصد نسبت به مدت مشابه سال ۹۶ کاهش یافته است. به‌عبارت دیگر تولید انواع خودرو از ۱۴۶ هزار و ۳۸۲ دستگاه در آذرماه سال گذشته به ۴۲ هزار و ۱۴۵ دستگاه در آذر امسال رسیده است.
اما برای به دست آوردن تصویری دقیق از افول صنعت خودروسازی یا به تعبیر گزارش ارائه شده به مجلس در سال ۹۳؛ «تشکلی سیاسی-اقتصادی»، نباید فقط به مقایسه آذر ۹۶ با آذر ۹۷ نشست؛ با مقایسه تولید صورت گرفته در ۹ ماهه‌ی نخست سال ۹۶، با مدت مشابه در سال ۹۷ هم، کاهش تولید کاملا جلب توجه می‌کند.
براساس آمار تجمیعی تولید خودرو در ۹ ماه نخست سال ۹۷، شاهد کاهش ۳۱ درصدی تولید نسبت به مدت مشابه سال قبل هستیم. میزان تولید از یک میلیون و ۱۰۶ هزار و ۳۸۵ دستگاه در ۹ ماه اول سال ۱۳۹۶ به ۷۶۳ هزار و ۵۱۹ دستگاه رسیده است. [اتاق تهران ۸ اسفند ۹۷]
تشکل سیاسی-اقتصادی خودروسازی در ایران، به لحاظ اقتصادی در حال آب شدن است، اما مهمتر از آن از دست رفتن بخشی از منافع و منابع درآمدیِ مافیایی‌ست که بر آن مسلط است. این نتیجه منطقی روندی‌ست که سلطنت ولایت مطلقه فقیه بر سیاست و اقتصاد در ایران حاکم کرده است.

در همین زمینه:
صنایع خودروسازی، تحریم‌ها و از دست رفتن یک بازار برای صاحبانش

مطالب ما را در وبلاک انجمن نجات ایران ودر توئیتر @bahareazady دنبال کنید

وجدان تاریخ قسمت ۲۵

مطالب ما را در وبلاک انجمن نجات ایران ودر توئیتر @bahareazady دنبال کنید

مقاله صوتی: ویترین مافیای فاسد در حال برهم خوردن است؛ مفهوم استعفای ظریف

مطالب ما را در وبلاک انجمن نجات ایران ودر توئیتر @bahareazady دنبال کنید

تظاهرات ژنو؛ ظریف صحنه را خالی کرد

ظریف صحنه را خالی کرد، تنها شاید به این دلیل که می‌دانست چه چیزی در ژنو انتظار او را می‌کشد. وزیر خارجه نظام مقدس! قرار بود که روز سه‌شنبه ۷ اسفند در جلسه شورای حقوق بشر در ژنو سخنرانی کند، اما او به‌ناگاه، شب قبل از آن از سمت خود استعفا داد. ظریف نمی‌خواست که به ژنو برود.

وزیرخارجه روحانی، مونیخ را به چشم دیده بود. او می‌دانست همچنان که در مونیخ، ایرانیان با تظاهراتشان علیه حضور او به صحنه آمدند، در ژنو نیز تدارکات لازم برای استقبال! از وزیر خارجه سلطنت ولایت مطلقه فقیه دیده‌اند.
ظریف همچنین گزارش‌هایی که از ورشو دریافت کرده بود را یادآوری می‌کرد. هنگامی که جلسه بیش از ۶۰ کشور علیه نظام ایران با تظاهرات و راهپیمایی گسترده ایرانیان همراه شده بود.
در چنین مختصاتی، وزیر خارجه خامنه‌ای بهترین فرصت را برای فرار از صحنه، جست‌وجو می‌کرد. بهانه را رقبای او و باندش، در درون نظام برایش فراهم کردند. وقتی جلاد دمشق به ملاقات روحانی رفت، کسی وزیر خارجه‌ روحانی را خبر نکرده بود؛ چه بهانه‌ای بهتر از این می‌توانست قهر کردن ظریف را مشروع کند. او به این ترتیب خود را از رفتن به ژنو و رودررو شدن با ایرانیانی که سرنگونی نظام او را می‌خواهند، نجات می‌داد.
نمایندگان سپاه از یک سو از اینکه رقیب خود را در درون نظام تضعیف کرده‌اند و می‌توانند کارنامه‌ی شکست‌های خود را به پای او بنویسند، دست‌افشان شدند اما از سوی دیگر به نوازش ظریف پرداخته و خواستار بازگشتش به خدمت شدند؛ شاید به این دلیل که بهتر بتوانند، آوار رفتنش را بر سرش خراب کنند.
قاسم سلیمانی که هم در جلسه ملاقات بشار اسد با خامنه‌ای، و هم ملاقات جلاد دمشق با روحانی، حاضر بود؛ هم نمایندگی سیاسی و هم نمایندگی نظامی نظام در سوریه را یکجا با هم برعهده گرفت. بودن او و نبودن ظریف در این ملاقات‌ها بیش از هرچیز نشان داد که عصر ظریف به پایان رسیده است. پروژه‌ای که نظام می‌خواست با ظریف به پیش ببرد شکست خورده است.
در این وسط قاسم سلیمانی برای جمع‌وجور کردن محترمانه‌ی موضوع به ظریف پیغام داد، که عدم حضورش در ملاقات روحانی و اسد تنها یک اشکال فنی بوده است. [تسنیم ۸ اسفند ۹۷]
به این ترتیب سپاه بعد از شکست در سوریه، نشان می‌دهد که در درون نظام نقش سیاسی رسمی بر عهده گرفته است. دلجویی از ظریف را نه‌روحانی که قاسم سلیمانی انجام می‌دهد؛ هرچند حذف او و شرکایش را نیز قاسم سلیمانی انجام می‌دهد.
با این همه به‌نظر می‌رسد میدان‌داری پاسداران نه نشانه‌ی قوت خامنه‌ای که حکایت از «تموم» بودن «ماجرا» دارد. سال ۵۷ وقتی شاه تانک‌ها را به خیابان‌ها آورد، صدای زنجیرها در تصادم با آسفالت خیابان و هیبت تانک، دل‌ها را می‌لرزاند، اما واقعیت این بود که شاه آخرین برگ خود را از انبان بیرون کشیده بود و دیگر چیزی در کیسه نداشت. وقتی هیبت تانک فرو ریخت، شاه هم پایان یافت.
با حذف یا عدم حذف ظریف او و عصر او پایان یافته است. با فرو ریختن هر خاک‌ریز به خاک‌ریز بعدی می‌رسیم، سپاه خاک‌ریز آخر، پیش از رسیدن به مرکز لشکر است؛ همانجایی که ایرانیان در پاریس، ورشو، مونیخ، و ژنو نشانی‌اش را داده‌اند؛ همانجایی که هدف قیام ایران و کانون‌های شورشی رسیدن به آنجاست.
به‌هر ظریف صحنه را خالی کرده است؛ اینکه برود یا بماند زیاد مهم نیست؛ او نه‌تنها از رودررویی با ایرانیان در ژنو شانه خالی کرد بلکه شاید تصور می‌کند الان بهترین زمان فرار است.

در همین زمینه:
ویترین مافیای فاسد در حال برهم خوردن است؛ مفهوم استعفای ظریف

مطالب ما را در وبلاک انجمن نجات ایران ودر توئیتر @bahareazady دنبال کنید

بن بست سرکوب و چشم انداز قیام مردمی: محسن نادی شبستری

سرکوب وچشم انداز قیام مردمی موضوع مطرحی است که ضروری است به آن پرداخته شود.واضح است که

سرکوب و نقض پایه‌ای‌ترین حقوق مردم ایران، طی ۴۰سال حاکمیت آخوندها، بر میهنمان، همواره پایه سیاست‌های این رژیم، در مواجهه با خواسته‌های سیاسی-اقتصادی و اجتماعی در جامعه بوده است.

رژیم ولایت فقیه با دجالیت و سو‌ء استفاده از دین، طی این سالیان، همواره تلاش کرده، تا به هر قیمت، حاکمیت ننگینش را، بر مردم حفظ کند، چون به قول خمینی: حفظ نظام، از هرچیز دیگه‌ای واجبتراست!!

برای بررسی این موضوع واینکه آیا درشرایط کنونی سرکوب بیشترشده یااینکه رژیم درسرکوب دست بستگی دارد ودستگاه سرکوبش روی چه نیرویی سواراست و…دراین رابطه آقای محسن نادی شبستری درگفتگویی با تلویزیون ایران آزادی به سئوالات پاسخ میدهد

پرسش: ارزیابی شما از استعفای ظریف، وزیر خارجه آخوندها چیست؟

محسن نادی شبستری: چیزی که مسلم هست استعفای جواد ظریف، نمودی از بحران حاد در تمامیت حکومت آخوندی هست. جواد ظریف اگر چه خودش شخصاً فرد کلیدی و مهمی در رژیم نبود ولی به دلیل این که در رأس سیاست خارجی رژیم بود و این سیاست از حمایت تمام عیار خامنه‌ای برخوردار بود، استعفایش بیانگر اوج بحران در کل حکومت آخوندی هست که در روابط بین‌المللی و در مقولاتی مانند برجام و اف.ای.تی.اف به بن‌بست رسیده است. بعبارتی مستقل از فرد ظریف، این استعفاء بیانگر به بن بست رسیدن یک خط و استراتژی هست، البته فشارهای بین‌المللی و انزوای منطقه‌یی و جهانی که در اجلاس ورشو و اجلاس مونیخ و شرم الشیخ بیش‌ازپیش خودش را نشان داد، بیانگر به گل نشستن سیاست خارجی رژیم آخوندی هست.

در واقع در این ۵ سال و نیم که ظریف وزیرخارجه آخوندها بوده همیشه تلاش میکرد یک چهره مدره با لبخندهای مصنوعی از یک استبداد مذهبی و وحشی قرون‌وسطایی ارائه بکند، و راه را برای بندوبست رژیم با کشورهای غربی به منظور تشدید جنگ‌طلبی و تروریسم هموار بکند، این نقش ظریف بوده است، بی تردید با قیام مردم ایران و حضور قدرتمند مقاومت ایران در صحنه بین‌المللی سیاست مماشات ضربه اساسی و جدی خورد، و دوران ظریف به پایان رسیده است، و دنیا دیگر فریب ظریف و روحانی و لبخندهای ظریف را نخواهد خورد، ضمناً امروز قرار بود ظریف در جلسه شورای حقوق بشر سازمان ملل در ژنو شرکت کند که به دلیل استعفاء سازمان ملل سخنرانیش را لغو کرد. مقاومت ایران هم که از ۱۹ بهمن که سالروز عاشورای مجاهدین و سالگرد انقلاب بهمن بوده با برگزاری تظاهرات در پاریس کارزاری را علیه رژیم در صحنه بین المللی استارت زده و در ورشو و بعد در مونیخ سایه به سایه رژیم آخوندی را دنبال کرده بود،‌ لذا از قبل به برگزاری تظاهرات در ژنو با شعار «ظریف برو گمشو» فراخوان داده بود. باید به اطلاع هموطنانمون برسانم که ایرانیان آزاده امروز در ژنو مقابل شورای حقوق بشر با شعار “دیپلمات تروریست محکوم باید گردد” تظاهرات خودشان را برگزار کردند.

پرسش: واکنش‌های داخلی و بین المللی در رابطه با استعفای ظریف چه بود؟

پرسش:‌ اینکه می‌گوییم رژیم ولایت فقیه، مهم‌ترین ویژگی این رژیم ولایت فقیه چی هست؟

پرسش:‌ آیا می‌شود گفت که طرح‌های سرکوبگرانه حکومتی، در مواجهه با موج اعتراضات مردمی، کارایی خودش را از دست داده و شکست خورده‌است؟

پرسش:‌ علائم ناتوانی رژیم در سرکوب، الان مدت‌هاست که عیان شده است و بروز قیام‌های مختلف و خاموش نشدن آنها هم دال بر همین واقعیت است؛ وجه جدید، در این ناتوانی در سرکوب، بنظر شما چیست؟

پرسش: آیا احتمال جمع کردن دستگاه سرکوب واقعی است؟ آیا رژیم حاضراست این گشت‌ها را منحل بکند؟

پرسش: این که می‌گویید رژیم برای سرکوب دست‌بستگی دارد، به چه معنی است؟ آیا تعادل‌قوا بین مردم و رژیم، به نفع مردم تغییر کرده است؟ اگر جواب مثبت است علت چیست!

پرسش: آیا رژیم می‌تواند با استفاده از گشت‌های دیگر، به سرکوب مخالفان و قیام‌های مردمی ادامه دهد؟

چشم‌ انداز اوضاع را چطور می‌بینید و این بن بست سرکوب که به آن اشاره کردید، چه تأثیری در قیام مردم ایران دارد؟

از همین نویسنده:
اتحادیه اروپا و تروریزم رژیم داغترین موضوع روزرسانه ها:درگفتگو با محسن نادی شبستری
لایحه FATF تصویب می‌شود یانه؟: محسن نادی شبستری

کلیپ کنفرانس

کلیپ

مطالب ما را در وبلاک انجمن نجات ایران ودر توئیتر @bahareazady دنبال کنید