«تولی پرس» یا «پرس» کردن کارگران و زندگی کارگری
تولی پرس، شرکت تولیدکننده انواع مواد شوینده، پاککننده، آرایشی و بهداشتی که زمانی بزرگترین تولید کننده مواد شوینده در ایران و خاورمیانه محسوب میشد و به بیش از ۲۰ کشور جهان صادرات داشت، تعطیل و بهخاک سپرده شد!
امید کوهنورد
«به دلیل مشکل «تأمین مواد اولیه» کارخانه «تولی پرس» قزوین تعطیل شد و ۱۵۰ کارگر (باقی مانده از ۷۰۰ کارگر قبلی نیز از) این کارخانه اخراج شدند.
خبرگزاری ایلنا، با اعلام خبر بالا نوشت: «این واحد تولیدی… از روز شنبه (۲۷ مرداد ماه) به دلیل مشکلاتی که در زمینه تهیه مواد اولیه تولید دارد، موقتاً تعطیل اعلام شده و کارگران آن اجازه ورود به محل کارشان را ندارند.
این کارگران که بین ۱۵ تا ۲۰ سال سابقه کار دارند، میگویند: «مجموع ۱۵۰ کارگر این واحد تولیدی امروز با ورود به محل کارشان با درهای بسته کارخانه مواجه شدند… و برای پیگیری مشکلاتشان بارها به نهادهای دولتی مراجعه کردهاند اما با وجود وعدههای مسئولان، کسی در این باره اقدامی بهعمل نیاورده است.»
در بهمن سال ۹۵، فرماندار زنجان گفت: «کارخانه روغن نباتی جهان در دولت گذشته (دور اول احمدی نژاد) به یک فرد (اسماعیلی) «هدیه» شد.»
«رسول بیات» گفت: «این فرد ۱۶ تا ۱۸ واحد تولیدی فعال همانند روغن نباتی جهان را به تعطیلی کشانده است» که یکی از کارخانهها هم «تولی پرس» قزوین است.
معاون سیاسی، امنیتی و اجتماعی استاندار زنجان نیز ۱۱ بهمن ۹۵، اعلام کرد این فرد کارخانههایی مانند روغن نباتی جهان، تولی پرس، صنایع کیوان همدان، شرکت سهامی عام کف داروگر را خریده و «حالا هم یکی یکی آنها را تعطیل کرده است و به هیچ نهاد دولتی هم پاسخگو نیست.»[کا تی وی آگوست ۲۰۱۸ ]
خبرگزاری ایلنا، با اعلام خبر بالا نوشت: «این واحد تولیدی… از روز شنبه (۲۷ مرداد ماه) به دلیل مشکلاتی که در زمینه تهیه مواد اولیه تولید دارد، موقتاً تعطیل اعلام شده و کارگران آن اجازه ورود به محل کارشان را ندارند.
این کارگران که بین ۱۵ تا ۲۰ سال سابقه کار دارند، میگویند: «مجموع ۱۵۰ کارگر این واحد تولیدی امروز با ورود به محل کارشان با درهای بسته کارخانه مواجه شدند… و برای پیگیری مشکلاتشان بارها به نهادهای دولتی مراجعه کردهاند اما با وجود وعدههای مسئولان، کسی در این باره اقدامی بهعمل نیاورده است.»
در بهمن سال ۹۵، فرماندار زنجان گفت: «کارخانه روغن نباتی جهان در دولت گذشته (دور اول احمدی نژاد) به یک فرد (اسماعیلی) «هدیه» شد.»
«رسول بیات» گفت: «این فرد ۱۶ تا ۱۸ واحد تولیدی فعال همانند روغن نباتی جهان را به تعطیلی کشانده است» که یکی از کارخانهها هم «تولی پرس» قزوین است.
معاون سیاسی، امنیتی و اجتماعی استاندار زنجان نیز ۱۱ بهمن ۹۵، اعلام کرد این فرد کارخانههایی مانند روغن نباتی جهان، تولی پرس، صنایع کیوان همدان، شرکت سهامی عام کف داروگر را خریده و «حالا هم یکی یکی آنها را تعطیل کرده است و به هیچ نهاد دولتی هم پاسخگو نیست.»[کا تی وی آگوست ۲۰۱۸ ]
تاریخچه تولی پرس
«شرکت تولیددارو، که به خانواده خسروشاهی تعلق داشت، در سال ۱۳۴۳ با تأسیس بخشی بهنام واحد «دترجنت»، پودر لباسشویی دریا را تولید کرد که اولین محموله از آن، با عنوان «کاروان دریا»، در همان سال، روانه بازار شد.
با افزایش ظرفیت تولید این واحد، واحد دترجنت تولیددارو، در پانزدهم اسفندماه سال ۱۳۵۱ با نام «تولیپرس» بهثبت رسید. کارخانه این شرکت از سال ۱۳۵۲، به شهرصنعتی البرز واقع در استان قزوین منتقل شد و با تولید محصولاتی مانند پودر لباسشویی دریا، پودر ماشین لباسشویی شوما، مایع ظرفشویی جام و مایع نرمکننده لباس هاله، فعالیت خود را آغاز کرد.
این شرکت، بعد از انقلاب ۵۷ مصادره شد و تحتنظر نهادهای حکومتی و مدیران منصوب آنها قرار گرفت. تولیپرس بیستو پنجم آذر سال ۱۳۷۵ از سهامی خاص به عام تغییر ماهیت داد و از اسفند همان سال، با نماد «شتولی» وارد بورس اوراق بهادار تهران شد.
ظرفیت اسمی این کارخانه در ابتدا معادل ۱۵۰ هزار تن در سال بود که در آن زمان، بالاترین ظرفیت اسمی تولید پودر در ایران و خاورمیانه محسوب میشد و این شرکت، به بیش از ۲۰ کشور جهان صادرات داشت.
تولیپرس در دهه ۱۳۷۰، با بیش از ۲۳ درصد سهم بازار داخلی، بزرگترین تولیدکننده پودر لباسشویی در ایران بود؛ زیان انباشته دو شرکت تولیپرس و کف (هردو متعلق به هلدینگ داروگر)، در سال ۱۳۹۵ به بیش از ۵۵۶ میلیارد تومان افزایش یافته است.» [ایران اینترنشنال چهارشنبه ۳۱ مرداد ۹۷]
«شرکت تولیددارو، که به خانواده خسروشاهی تعلق داشت، در سال ۱۳۴۳ با تأسیس بخشی بهنام واحد «دترجنت»، پودر لباسشویی دریا را تولید کرد که اولین محموله از آن، با عنوان «کاروان دریا»، در همان سال، روانه بازار شد.
با افزایش ظرفیت تولید این واحد، واحد دترجنت تولیددارو، در پانزدهم اسفندماه سال ۱۳۵۱ با نام «تولیپرس» بهثبت رسید. کارخانه این شرکت از سال ۱۳۵۲، به شهرصنعتی البرز واقع در استان قزوین منتقل شد و با تولید محصولاتی مانند پودر لباسشویی دریا، پودر ماشین لباسشویی شوما، مایع ظرفشویی جام و مایع نرمکننده لباس هاله، فعالیت خود را آغاز کرد.
این شرکت، بعد از انقلاب ۵۷ مصادره شد و تحتنظر نهادهای حکومتی و مدیران منصوب آنها قرار گرفت. تولیپرس بیستو پنجم آذر سال ۱۳۷۵ از سهامی خاص به عام تغییر ماهیت داد و از اسفند همان سال، با نماد «شتولی» وارد بورس اوراق بهادار تهران شد.
ظرفیت اسمی این کارخانه در ابتدا معادل ۱۵۰ هزار تن در سال بود که در آن زمان، بالاترین ظرفیت اسمی تولید پودر در ایران و خاورمیانه محسوب میشد و این شرکت، به بیش از ۲۰ کشور جهان صادرات داشت.
تولیپرس در دهه ۱۳۷۰، با بیش از ۲۳ درصد سهم بازار داخلی، بزرگترین تولیدکننده پودر لباسشویی در ایران بود؛ زیان انباشته دو شرکت تولیپرس و کف (هردو متعلق به هلدینگ داروگر)، در سال ۱۳۹۵ به بیش از ۵۵۶ میلیارد تومان افزایش یافته است.» [ایران اینترنشنال چهارشنبه ۳۱ مرداد ۹۷]
سابقه امر
روزنامه شرق: براساس گفته کارکنان شرکت، با وجود حضور و فعالیت در ساعات مقرر و اضافهکار اجباری، برای برخی ماهها حق بیمه برای آنها واریز نشده است. ضمن اینکه حق شیفت کارگران از تیرماه ۱۳۹۴ از ۲۲.۵ درصد به ۱۸ درصد کاهش یافته است.» [ساتین ۲۳ تیر ۹۷]
روزنامه شرق: براساس گفته کارکنان شرکت، با وجود حضور و فعالیت در ساعات مقرر و اضافهکار اجباری، برای برخی ماهها حق بیمه برای آنها واریز نشده است. ضمن اینکه حق شیفت کارگران از تیرماه ۱۳۹۴ از ۲۲.۵ درصد به ۱۸ درصد کاهش یافته است.» [ساتین ۲۳ تیر ۹۷]
اما موضوع چگونه و از کجا آغاز شد؟
واگذاری تحت نظر وزیر سابق
«محمدرضا اسکندری وزیر جهاد کشاورزی در دولت نهم و رییس وقت «سازمان اقتصادی کوثر» از متهمان اصلی ورشکستگی تعدادی از شرکتهای زیرمجموعه این سازمان زیر نظر بنیاد شهید است. در زمان تصدی او بر این سمت، اخباری مبنی بر ورشکستگی تعدادی از واحدهای صنعتی تحت نظر سازمان اقتصادی کوثر منتشر شد. پس از آن، افرادی مانند «بیژن اسماعیلی» و چند فرد دیگر مرتبط با یکی از نهادهای نظامی، با پرداخت ۱۰ تا ۱۵ درصد قیمت واقعی، اقدام به خریداری این شرکتها کردند.
اسماعیلی قبل از خریداری سهام شرکتهای کف و تولیپرس، کارخانه دیگری را نیز به همین سرنوشت دچار کرده بود. او در بهمن ۱۳۸۶ سهام «شرکت مواد غذایی کیوان» در همدان و در بهمن ۱۳۸۸، کل این شرکت را خریداری کرد و پس از چند سال فعالیت، این شرکت با سابقه چهلساله را به تعطیلی کشاند.
«محمدرضا اسکندری وزیر جهاد کشاورزی در دولت نهم و رییس وقت «سازمان اقتصادی کوثر» از متهمان اصلی ورشکستگی تعدادی از شرکتهای زیرمجموعه این سازمان زیر نظر بنیاد شهید است. در زمان تصدی او بر این سمت، اخباری مبنی بر ورشکستگی تعدادی از واحدهای صنعتی تحت نظر سازمان اقتصادی کوثر منتشر شد. پس از آن، افرادی مانند «بیژن اسماعیلی» و چند فرد دیگر مرتبط با یکی از نهادهای نظامی، با پرداخت ۱۰ تا ۱۵ درصد قیمت واقعی، اقدام به خریداری این شرکتها کردند.
اسماعیلی قبل از خریداری سهام شرکتهای کف و تولیپرس، کارخانه دیگری را نیز به همین سرنوشت دچار کرده بود. او در بهمن ۱۳۸۶ سهام «شرکت مواد غذایی کیوان» در همدان و در بهمن ۱۳۸۸، کل این شرکت را خریداری کرد و پس از چند سال فعالیت، این شرکت با سابقه چهلساله را به تعطیلی کشاند.
ورود اسماعیلی به شرکت کف
در اسفند ۱۳۸۸، بیژن اسماعیلی موفق به خرید بخشی از سهام «شرکت کف» که از سهامداران عمده تولیپرس بود، شد. در اواخر سال ۱۳۸۹، با خریداری بلوک ۳۶/۸۶ درصدی سهام کف، سهامدار عمده این شرکت شد.
در اسفند ۱۳۸۸، بیژن اسماعیلی موفق به خرید بخشی از سهام «شرکت کف» که از سهامداران عمده تولیپرس بود، شد. در اواخر سال ۱۳۸۹، با خریداری بلوک ۳۶/۸۶ درصدی سهام کف، سهامدار عمده این شرکت شد.
گام دوم؛ خرید شرکت تولیپرس
اسماعیلی تنها به خرید شرکت کف بسنده نکرد.
او با استفاده از منابع شرکت کف، ۵۱ درصد سهام شرکت تولیپرس را خریداری و با استفاده از منابع داخلی تولیپرس مانند فروش دفتر مرکزی و سهام تولید دارو تاکستان، اقساط خرید تولیپرس را پرداخت کرد.» [ایران اینترنشنال چهارشنبه ۳۱ مرداد ۹۷]
«اسدی، رئیس کانون کارگران استان قزوین، در همان زمان (۱۳۸۴) در اینباره به سایت الف گفته بود: «اکثر شرکتهایی که مشکل دارند شرکتهایی هستند که در ۱۰ سال قبل به بخش خصوصی واگذار شدهاند و افرادی هم که اینجا را گرفتند، افرادی نیستند که واقعاً اینکاره باشند.»
اخراج و مرخصی کارگران تولیپرس اگر در ابتدا با تعداد اندک انجام میشد، در نهایت به کل کارخانه گسترش یافت تا آنکه در نهایت، تعطیل و از ورود کارگرانش به محل کار، جلوگیری شد و حالا علاوه بر مرخصیهای اجباری، ۵۰ روز است که حقوق و دستمزد خود را نیز دریافت نکردهاند؛ وضعیتی مشابه آنچه دیگر شرکتهای همخانواده تولیپرس نیز دچار آن هستند.» [اقتصاد آنلاین ۲۸ مرداد ۹۷]
اسماعیلی تنها به خرید شرکت کف بسنده نکرد.
او با استفاده از منابع شرکت کف، ۵۱ درصد سهام شرکت تولیپرس را خریداری و با استفاده از منابع داخلی تولیپرس مانند فروش دفتر مرکزی و سهام تولید دارو تاکستان، اقساط خرید تولیپرس را پرداخت کرد.» [ایران اینترنشنال چهارشنبه ۳۱ مرداد ۹۷]
«اسدی، رئیس کانون کارگران استان قزوین، در همان زمان (۱۳۸۴) در اینباره به سایت الف گفته بود: «اکثر شرکتهایی که مشکل دارند شرکتهایی هستند که در ۱۰ سال قبل به بخش خصوصی واگذار شدهاند و افرادی هم که اینجا را گرفتند، افرادی نیستند که واقعاً اینکاره باشند.»
اخراج و مرخصی کارگران تولیپرس اگر در ابتدا با تعداد اندک انجام میشد، در نهایت به کل کارخانه گسترش یافت تا آنکه در نهایت، تعطیل و از ورود کارگرانش به محل کار، جلوگیری شد و حالا علاوه بر مرخصیهای اجباری، ۵۰ روز است که حقوق و دستمزد خود را نیز دریافت نکردهاند؛ وضعیتی مشابه آنچه دیگر شرکتهای همخانواده تولیپرس نیز دچار آن هستند.» [اقتصاد آنلاین ۲۸ مرداد ۹۷]
سابقه اعتراضات و تظاهرات کارگران
موضوع اعتراضات و تظاهراتهای کارگران به اوایل سال ۹۳ برمیگردد که ۳۵ کارگر این کارخانه اخراج شدند و بعد از آن بدلیل بدهی کارخانه به بانک، در حالی که بانک با حکم دادگاه درصدد تملک و فروش تجهیزات کارخانه بود ولی کارگران مانع از این کار شدند از آنروز به بعد داستان اعتراضات کارگران و بی توجهی دولت و سایر اجزاء حکومت به خواستههای کارگران تا تعطیلی کارخانه تولی پرس ادامه پیدا کرد.
موضوع اعتراضات و تظاهراتهای کارگران به اوایل سال ۹۳ برمیگردد که ۳۵ کارگر این کارخانه اخراج شدند و بعد از آن بدلیل بدهی کارخانه به بانک، در حالی که بانک با حکم دادگاه درصدد تملک و فروش تجهیزات کارخانه بود ولی کارگران مانع از این کار شدند از آنروز به بعد داستان اعتراضات کارگران و بی توجهی دولت و سایر اجزاء حکومت به خواستههای کارگران تا تعطیلی کارخانه تولی پرس ادامه پیدا کرد.
سرگردانی کارگران اخراجی تولی پرس وبسته بندی البرز ادامه دارد
«به گزارش ایلنا، منابع خبری در استان قزوین از سرگردانی ۳۵ نفر از کارگران تعدیل شده دو کارخانه «تولی پرس» و «بسته بندی البرز» خبر میدهند.
مجموع مطالبات مزدی کارگران به حدود ۲۵۰ میلیون تومان میرسد. همچنین گفته میشود این مطالبات مربوط به دستمزد اسفند ماه سال ۹۵، اضافه کاری اسفند ۹۴، حق شیف فروردین ۹۴ تا اسفند ۹۵ به همراه چند سال سنوات واضافه کاریها وتعطیل کاریها میشود.
به اعتقاد کارگران تعدیل شده، در شرایط کنونی که بیکاری بیداد میکند قطع یقین برای افرادی که در موقعیت جسمی و سنی ما هستند؛ راه آبرومندی برای گذران زندگی و تأمین معاش خانواده وجود ندارد. » [هرانا ۲۸ فروردین ۹۶]
«به گزارش ایلنا، منابع خبری در استان قزوین از سرگردانی ۳۵ نفر از کارگران تعدیل شده دو کارخانه «تولی پرس» و «بسته بندی البرز» خبر میدهند.
مجموع مطالبات مزدی کارگران به حدود ۲۵۰ میلیون تومان میرسد. همچنین گفته میشود این مطالبات مربوط به دستمزد اسفند ماه سال ۹۵، اضافه کاری اسفند ۹۴، حق شیف فروردین ۹۴ تا اسفند ۹۵ به همراه چند سال سنوات واضافه کاریها وتعطیل کاریها میشود.
به اعتقاد کارگران تعدیل شده، در شرایط کنونی که بیکاری بیداد میکند قطع یقین برای افرادی که در موقعیت جسمی و سنی ما هستند؛ راه آبرومندی برای گذران زندگی و تأمین معاش خانواده وجود ندارد. » [هرانا ۲۸ فروردین ۹۶]
یکی دیگر از کارگران نیز میگوید: «بنده یک بچه تو راهی دارم که با این خرج و مخارج حداقل ماهی یک تومن دارم قسط میدهم و خدا شاهده مستأجر هم هستم. شاید کارفرماها با تعدیل کارگرا و یا بستن کارخانهها صورت مسئله را پاک کنند و شاید با انتقال پولشان به بانکها یک درآمد ثابت و بی دغدغه داشته باشند. اما برای کارگر و خانوادهاش رنگ دیگری پیدا میکند و آن نگرانی از فردایی است که ممکن است برای تأمین نان شب هم محتاج باشند.» [الف ۲۰ فروردین ۹۶]
اما این اعتراضات و تحصنها همچنان ادامه داشت بهعنوان مثال در تاریخهای:
۹ تیر ۹۷ جمعی از کارگران کارخانه تولی پرس در اعتراض به بلاتکلیفی وضعیت شغلی خود و کارخانه، مقابل ساختمان اداره کار و فرمانداری در شهرک صنعتی البرز، و صبح روز شنبه ۲۷ مرداد ۹۷ نیز کارگران شرکت تولی پرس در اعتراض به معوقات حقوقی در مقابل این شرکت دست به تجمع اعتراضی زدند.
در روز شنبه ۱۰ شهریور ۹۷ جمعی از کارگران کارخانه تولیپرس قزوین در اعتراض به بلاتکلیفی در وضعیت شغلی خود و کارخانه، در مقابل ساختمان اداره کار و فرمانداری شهرک صنعتی البرز واقع در شهرستان البرز در استان قزوین تجمع کردند.
روز دوشنبه ۱۹ شهریور ۹۷ کارگران شرکت تولی پرس در اعتراض به عدم پاسخگویی به مطالباتشان، در مقابل این شرکت در شهرستان الوند واقع در استان قزوین تجمع اعتراضی برگزار کردند. [ایران آزادی ۱۹ شهریور۹۷]
آخرین تجمع اعتراضی کارگران تولی پرس و بستهبندی البرز روز شنبه ۷ مهر ۹۷، بود که در اعتراض به ۲ تا ۳ماه حقوق معوقه و تامین نشدن مواد اولیه ازسوی کارفرما در محوطه کارگاه دست به تجمع زدند. [ایران آزادی ۷مهر ۹۷]
اما این اعتراضات و تحصنها همچنان ادامه داشت بهعنوان مثال در تاریخهای:
۹ تیر ۹۷ جمعی از کارگران کارخانه تولی پرس در اعتراض به بلاتکلیفی وضعیت شغلی خود و کارخانه، مقابل ساختمان اداره کار و فرمانداری در شهرک صنعتی البرز، و صبح روز شنبه ۲۷ مرداد ۹۷ نیز کارگران شرکت تولی پرس در اعتراض به معوقات حقوقی در مقابل این شرکت دست به تجمع اعتراضی زدند.
در روز شنبه ۱۰ شهریور ۹۷ جمعی از کارگران کارخانه تولیپرس قزوین در اعتراض به بلاتکلیفی در وضعیت شغلی خود و کارخانه، در مقابل ساختمان اداره کار و فرمانداری شهرک صنعتی البرز واقع در شهرستان البرز در استان قزوین تجمع کردند.
روز دوشنبه ۱۹ شهریور ۹۷ کارگران شرکت تولی پرس در اعتراض به عدم پاسخگویی به مطالباتشان، در مقابل این شرکت در شهرستان الوند واقع در استان قزوین تجمع اعتراضی برگزار کردند. [ایران آزادی ۱۹ شهریور۹۷]
آخرین تجمع اعتراضی کارگران تولی پرس و بستهبندی البرز روز شنبه ۷ مهر ۹۷، بود که در اعتراض به ۲ تا ۳ماه حقوق معوقه و تامین نشدن مواد اولیه ازسوی کارفرما در محوطه کارگاه دست به تجمع زدند. [ایران آزادی ۷مهر ۹۷]
سرنوشت تمامی کارخانهها
درواقع این سرنوشت تمامی کارخانههای کشور است که به نوشته برخی از نشریات بالغ بر ۱۵۰۰ کارخانه تحت عنوان خصوصی سازی به نزدیکان حکومت «هدیه» یا با قیمتی کمتر از ۲۰٪ قیمت واقعی واگذار شده و از آن بدتر و مخربتر به کسانی واگذار شده که نه علم مدیریت و اداره یک کارخانه را داشتهاند و نه سرمایهای برای حفظ و نگهداری تجهیزات یا به روز کردن دستگاهها و تجهیزات کارخانه را به آن اختصاص دادهاند. و البته وحشتناکتر از این دو، ناتوانی در درک موضوع کار و کارگر و تبعات تعطیلی یک کارخانه است که انگار ملک شخصی «آقایان!» است که هرگاه اراده کنند آنرا تعطیل و هر طور خواستند عمل میکنند! تجربهای تلخ که متاسفانه پیامد ناشی از این باصطلاح خصوصی سازی، گریبان بخش وسیعی از جامعه کارگری کشورمان را گرفته و باعث سوء آثار بسیار زیانبار اجتماعی مثل بیکاری، فقر، اعتیاد، دزدی، فساد اداری و طلاق و از هم پاشیده شدن خانوادهها و کودکان بی سرپرست و کارتن خوابی و کودک فروشی و … میشود.
درواقع این سرنوشت تمامی کارخانههای کشور است که به نوشته برخی از نشریات بالغ بر ۱۵۰۰ کارخانه تحت عنوان خصوصی سازی به نزدیکان حکومت «هدیه» یا با قیمتی کمتر از ۲۰٪ قیمت واقعی واگذار شده و از آن بدتر و مخربتر به کسانی واگذار شده که نه علم مدیریت و اداره یک کارخانه را داشتهاند و نه سرمایهای برای حفظ و نگهداری تجهیزات یا به روز کردن دستگاهها و تجهیزات کارخانه را به آن اختصاص دادهاند. و البته وحشتناکتر از این دو، ناتوانی در درک موضوع کار و کارگر و تبعات تعطیلی یک کارخانه است که انگار ملک شخصی «آقایان!» است که هرگاه اراده کنند آنرا تعطیل و هر طور خواستند عمل میکنند! تجربهای تلخ که متاسفانه پیامد ناشی از این باصطلاح خصوصی سازی، گریبان بخش وسیعی از جامعه کارگری کشورمان را گرفته و باعث سوء آثار بسیار زیانبار اجتماعی مثل بیکاری، فقر، اعتیاد، دزدی، فساد اداری و طلاق و از هم پاشیده شدن خانوادهها و کودکان بی سرپرست و کارتن خوابی و کودک فروشی و … میشود.
مطالب مارا در وبلاک انجمن نجات ایران ودر توئیتربنام @bahareazady دنبال کنید
پیش بسوی قیام سراسری ، ما بر اندازیم# شهرهای ایران اعتصاب # تظاهرات#
سرنگونی # اتحادوهمبستگی مرگ_بر_دیکتاتور #IranRegimeChange
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر