محسن نادی شبستری: ببینید، با وضعیت داخلی، منطقهای و بین المللی فعلی رژیم و واقعیتهای سرسخت و انکارناپذیری را که وجود دارد لااقل تا آنجاییکه به سیاست در قبال رژیم برمیگردد نمی تواند تغییر نکند. چرا؟
برای پاسخ به این سؤال باید به سه پارامتر اشاره بکنم.
اول بدلیل وضعیت داخل ایران و تعادلی که بوضوح علیه رژیم و مردم و مقاومت ایران بهم خورده است. یعنی وضعیت جوشان اعتراضات و قیامهای داخل کشوراست که باعث تغییر در سیاستهای بین المللی علیه رژیم شده، چون این قیامها به خوبی بی آیندگی رژیم را برای کشورهای اروپایی و هر ناظر خارجی ترسیم میکنند و میفهمند که سرمایه گذاری بر روی رژیم شرط بندی روی اسب بازنده است.
دوم تغییر سیاست بین المللی با رفتن اوباما و آمدن ترامپ است که باعث شده سیاست مماشات به اتخاذ یک سیاست قاطع علیه رژیم تغییر بکند و الان شاهد تحریمهای سخت آمریکا علیه رژیم هستیم و این سیاست خودکار باعث میشود کشورهای اروپایی و شرکتهای اروپایی هم بین رابطه با رژیم و آمریکا یکی را انتخاب کنند و طبعاً منافع استراتژیک شان در نزدیکی با آمریکا اجازه نمیدهد که مثل گذشته رابطه اقتصادی با رژیم را ادامه بدهند و الان شاهدیم بسیاری از شرکتهای مهم اروپایی مثل توتال و غیره از ایران خارج شدند.
پارامتر سوم طرحهای تروریستی رژیم در کشورهای اروپایی است که باعث شده کشورهای زیادی در اروپا به این نتیجه برسند که باید سیاست قاطع و شدید علیه رژیم اتخاذ کنند چون رژیم الان به یک تهدید علیه امنیت خودشان تبدیل شده است
این را الان در برخی رسانههای اروپایی که پیش از این مبلغ رابطه با رژیم بودند میتوان دید. مثلاً روزنامه فرانسوی لوموند روز چهارشنبه ۳۰ آبان ۹۷ در مطلبی پیرامون «ساز و کار ویژه» اروپایی برای تبادلات مالی با رژیم که آن را «بسیار لرزان و نامتعین» توصیف کرده است، به تأثیر توطئههای تروریستی حکومت آخوندی در اروپا پرداخته و خاطرنشان میکد که توطئههای خنثی شده رژیم در فرانسه، آلبانی و دانمارک دیپلوماسی اروپا در رابطه با رژیم ایران را پیچیده کرده است.
در همین رابطه باید اشاره بکنم که مقامات آمریکایی هم کشورهای اروپایی را تشویق به تحریم رژیم و اتخاذ سیاست سختتر علیه رژیم میکنند. رابرت وود جانسون سفیر آمریکا در انگلستان طی مقالهیی در دیلی تلگراف نوشته: «این هفته کشورهای اروپایی تحریمهای پیشنهادی را علیه مقامهای اطلاعاتی (رژیم) ایران که مظنون به طراحی سوءقصدهایی در کشورهای عضو اتحادیة اروپا هستند، اعلام کردند. این یک گام رو به جلو و مورد استقبال است، اما کافی نیست. در (دوران) دولت ترامپ، ما تاکنون ۲۰ دور، تحریمهای سخت را علیه سران (رژیم) ایران اعمال کردهایم. ما قصد داریم تحریمهایمان را بهنحوی قدرتمند اعمال کنیم و کسانی را که تلاش میکنند آنها را نقض کرده و یا دور بزنند، مورد پیگرد قرار خواهیم داد».
گوردون ساندلند سفیر آمریکا در اتحادیة اروپا هم با اشاره به توطئة تروریستی رژیم علیه گردهمایی مقاومت در فرانسه و دانمارک، بر لزوم اقدام مشترک در اروپا برای حسابرسی از رژیم تأکید کرد.
در همین رابطه باید اشاره کنم که این تغییر سیاست را در بیانیه ۱۵۰ نماینده
پارلمان اروپا، که شامل ۴ نایب رئیس پارلمان و ۱۴ رئیس کمیسیون و رئیس هیأتهای پارلمان اروپا و شماری از نایبرئیسان کمیسیونها و هیأتها و گروههای پارلمانی و ۹ وزیر پیشین کشورهای اروپایی است، در محکومیت توطئههای تروریستی رژیم ایران در اروپا دید. این نمایندگان گفتند:
سکوت اتحادیه اروپا در مواجهه با نقض حقوق بشر وحشیانه در ایران و عدم پاسخ به توطئههای جدی تروریستی در اروپا غیر قابل قبول است. آنها اضافه کردند: ما باید رژیم ایران را بخاطر توطئههای تروریستیاش مورد حسابرسی قرار دهیم و مأمورین وزارت اطلاعات ایران را از اروپا اخراج کنیم. ما باید روابط خود با رژیم ایران را به بهبود حقوق بشر و حقوق زنان و توقف اعدامها مشروط کنیم.
بنابراین، همانطور که در ابتدای توضیحاتم عرض کردم، بخاطر این دلایل و این واقعیتهای سرسخت سیاست مماشات در اروپا نیز، مستقل از خواست و منافع اقتصادی شان، نمی تواند سمت و سوی تغییر نگیرد و تغییر نکند
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر